img_20151008_122905

Η πολυουρεθάνη είναι ένα οικοδομικό υλικό με θερμομονωτικές και υγρομονωτικές ιδιότητες. Στο εμπόριο χρησιμοποιείται τόσο σε μορφή σκληρών πλακών όπως και σε μορφή αφρού. Δυστυχώς όμως, όπως συμβαίνει και με άλλα υλικά, παρατηρείται λανθασμένη εφαρμογή σε πλάκες οροφής, ειδικά στην περίπτωση του αφρού πολυουρεθάνης. Πιο κάτω θα εξηγήσουμε το γιατί.

Η ορθή εφαρμογή της θερμομόνωσης και υγρομόνωσης των οροφών με αφρό πολυουρεθάνης προϋποθέτει τις ακόλουθες εργασίες:

  1. Επιμελής καθαρισμός της επιφάνειας.
  2. Ανύψωση σωλήνων Η/Μ εγκαταστάσεων (υδραυλικά, κλιματισμός κτλ.).
  3. Προσωρινή αποξήλωση και επανεγκατάσταση Η/Μ εξοπλισμού (ντεπόζιτα, ηλιακά πλαίσια).
  4. Ψεκασμός του αφρού πολυουρεθάνης στο επιθυμητό πάχος.
  5. Διαμόρφωση ρύσεων (κλίσεις της πλάκας) με ελαφροσκρίτ.
  6. Στεγανοποίηση της επιφάνειας.

Σε αντίθεση με τα πιο πάνω, συχνά η εφαρμογή στην Κύπρο, δεν συμπεριλαμβάνει την διαμόρφωση ρύσεων. Αυτό οφείλεται στην παρανόηση αναφορικά με τις υγρομονωτικές ιδιότητες της πολυουρεθάνης. Η πολυουρεθάνη είναι αδιάβροχη ως υλικό, όμως η τοποθέτησή της σε μια οροφή δεν μπορεί να αντικαταστήσει την δημιουργία ρύσεων για απομάκρυνση των όμβριων υδάτων. Εξάλλου η απουσία του ελαφροσκρίτ, οδηγεί στην μεγαλύτερη μηχανική καταπόνηση της πολυουρεθάνης και στην μεγαλύτερη έκθεσή της σε φθορές. Από την άλλη, οι επαλειφόμενες υγρομονώσεις χρειάζονται συχνή συντήρηση, αναλόγως της ποιότητάς τους. Οποιαδήποτε φθορά τους θα έχει ως συνεπακόλουθο την φθορά της πολυουρεθάνης με κίνδυνο την τοπική διείσδυση υγρασίας προς στην πλάκα.

Στην φωτογραφία φαίνεται ένα παράδειγμα εφαρμογής αφρού πολυουρεθάνης σε πλάκα οροφής, χωρίς την δημιουργία ρύσεων και χωρίς την ανύψωση των Η/Μ εγκαταστάσεων. Πρώτον, το νερό μένει στάσιμο σε διάφορα σημεία, επιδεινώνοντας την φθορά που προκαλείται από τις συστολές/διαστολές και αυξάνοντας το ρίσκο τοπικής διείσδυσης υγρασίας προς την πλάκα. Επιπλέον, η πλάκα δεν προστατεύεται από οποιαδήποτε φθορά των σωληνώσεων αφού οι σωληνώσεις είναι «βυθισμένες» μέσα στην πολυουρεθάνη. Τέλος η οποιαδήποτε ανάγκη για επιδιόρθωση και αντικατάστασή των σωληνώσεων θα συνεπάγεται με ανάγκη για αποξήλωση και αντικατάσταση της ίδιας της πολυουρεθάνης.

Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι ένα υλικό δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα για θερμομόνωση, υγρομόνωση και μηχανική προστασία/αντοχή. Η προστασία από μια βατή επιφάνεια ελαφροσκρίτ που δημιουργεί ρύσεις για την απομάκρυνση των όμβριων υδάτων και η χρήση επαλειφόμενων υγρομονώσεων ή ασφαλτικών μεμβρανών εξασφαλίζουν ένα ποιοτικότερο αποτέλεσμα και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.